De afgelopen maanden heb ik rustig toegewerkt naar een tweede stook. Mijn eerste stook, afgelopen december 2025, bestond vooral uit veel geïllustreerd werk. Ik wil bewust niet steeds dezelfde stukken blijven maken, elke nieuwe periode is voor mij een kans om te kijken wat ik op dat moment wil uitproberen. Iets nieuws dus. En dat is gelukt!
Deze keer heb ik ook drie nieuwe glazuren van Botz getest zoals Ironstone, Crocodile en Transparant Speckled, en wilde ik meer met mijn handen werken en langer met bepaalde stukken bezig zijn. De tweede stook bestaat uit een grote kever als muurhanger, verschillende paddenstoelen als ringbakjes, mijn ‘party bugs’ en nog wat kleine objecten.
Silly Party Bugs De insecten zijn inmiddels een vast onderdeel van mijn werk. Wat ik er zelf zo leuk aan vind, zijn de ‘party of wizard hats’. Het maakt alles meteen een stuk minder serieus 😉 Deze keer zit er ook een ‘Party Duck’ bij, geïnspireerd op alle kleine houten eendjes die ik bij de kringloop heb gevonden en, schijnbaar, sinds kort verzamel.
Paddenstoel ringbakjes Tijdens een eerdere cursus maakte ik mijn eerste paddenstoel, gewoon om te voelen of het iets was waar ik serieus mee verder wilde. Dat bleek het te zijn! Nu, tijdens deze tweede periode thuis, heb ik ze opnieuw opgepakt en heb ik er inmiddels vijf. Ik presenteer ze zoals ik ze zelf zou gebruiken: als ringbakjes.
Kever & vleesetende plant als muurhanger Dit zijn twee grote interesses die uiteraard ook terug moesten komen in mijn keramiek. De kever is waarschijnlijk het stuk waar ik deze stook het meest trots op ben, ook omdat ik hem bewust met meer geduld heb gemaakt.
Het begint bij mij eigenlijk altijd heel simpel: ik zit thuis aan tafel en weet even niet waar ik mee wil beginnen. Dan kijk ik even rond, en dezelfde thema’s komen overal terug. Ons huis is een klein natuurmuseum vol insecten, botten en andere vondsten, de boeken in de kast, de vleesetende planten op de vensterbank. Dus het volgende projectje was dan ook eigenlijk best logisch: een vleesetende plantenbeker (Nepenthes) van keramiek voor aan de muur.
Wat er ook misging Kleien is voor mij een manier om te vertragen, weg van het scherm, weer met je handen werken. Blij worden van hoe iets toch best goed is gelukt, of van een glazuur die uit de oven komt die je niet meteen had verwacht. Maar uiteraard ging er ook wel het een en ander mis. Zo heb ik triangels gebruikt die soms bleven plakken aan het glazuur, wat bij een paar stukken aan de onderkant nog zichtbaar is. Maar over het algemeen ben ik toch echt tevreden met hoe deze kleine collectie is geworden.
Op 14 juni 2026 sta ik met mijn werk op Kunst in het Volkspark in Enschede. Een deel van deze stukken is daar te zien én te koop!
